just watch please.
^.^
thank you lord. sa hinaba-haba ng prusisyon, sa simbahan din pala ang tuloy.
kahit na may apat na naglalakihang pimples sa mukha ko, at maraming beses akong makikita ng mga tao sa mga susunod na linggo, at may event kami in two weeks, at magbi-beach kami bukas, i'm happy.
kahit na medyo nagigipit na ko at halos wala na kong mabunot sa wallet at sa atm ko, kahit na hindi na ko nakakapag grocery in the last month, i'm happy.
kahit na madalas akong mag-isa sa bahay at wala akong ibang kausap kung hindi ang mga pader, kama, ilaw, at mga kasangkapan, o kaya nakaharap sa tv o sa computer, o kaya yakap yakap ang paborito kong unan, i'm happy.
kahit na feeling ko magkakasakit ako, at nararamdaman kong nanghihina ang katawan ko kahit anong gawin kong pagtulog, i'm happy.
kahit na sobrang init -- nakakapaso ng balat, at sa tingin ko kaya rin ako nagkakapimples, at nakakalagkit ng katawan at nakakainit ng ulo, i'm happy.
kahit na maraming nangyayari sa paligid ko na dapat kong ikainis at ikalungkot, at sinasabayan siya ng lahat ng nasa taas, i'm happy.
ewan ko, masaya ako ngayong araw na 'to, mahirap itago.
happy holy week!
ciao!
masaya ba?
pano mo ba malalamang masaya ka talaga? do we choose to be happy? or happinness chooses us? or do we have to find happinness itself?
mga isang linggo ko nang iniisip kung talagang masaya ako. iniisip ko minsan na masaya ako. iniisip ko rin minsan na hindi na ko masaya. madali sanang isipin na kung hindi ako masaya, pipilitin kong maging masaya. pero inisip ko na kung pinilit kong maging masaya, di ba't ibig sabihin nun ay di talaga ako masaya?
i was transferred to another location and i don't know if what i'm feeling right now is the result of another adjustment or baka naman talagang hindi ako para sa mga tao doon. the work load is the same. the things i'm doing is the same. but i'm no longer happy. although everyday i'm making new friends, it's still the feeling of emptiness. yung parang ginagawa mo lang ang mga bagay para lang sa gawin mo sila.
siguro ganun talaga sa umpisa. hindi ko lang maalala kung naramdaman ko rin ito sa una kong trabaho at lugar na pinagtatrabahuhan. siguro rin katulag ng nauna ko nang sinabi, i need new things to do. to keep me on my feet. to let me creative juices flow.
sa totoo lang, may mga taong napaplastikan ako doon. pag kaharap mo ngiting ngiti at parang walang kaproble-problema. pero alam na alam ko na hindi ganun ang sitwasyon. may pakpak ang balita, may tenga ang lupa. the word gets around.
wala rin itong koneksyon sa nauna kong post dito noong na-issue-han ako ng warning. dahil sa umpisa pa lang, naramdaman ko na ito at pinagisipan ko na rin ito.
o well, let's see kung aayos ang mga bagay bagay. pinagdarasal ko lang na matapos na ang training ko at magsimula na para tapos na rin ang mga ito.
i am happy
i just came from a very long bath and i feel so tired.
it's my rest day today and all i did was clean the house and do my laundry. i'm not complaining though.
right now, i can truly say that i'm happy with the way things are going in my life. i don't have the perfect job, i don't have the perfect friends, i don't have the perfect situations, but these imperfections really do make my life all worthwhile - easier and lovable.
i am not expecting any more drama this year because first thing i'll do is to shut the drama off. i've been there, i've done that, nothing more to it. one thing i've learned though is that when God shuts the door, it's not just the window he leaves open, the backdoor is always wide open. there will always be a silver lining on each rain cloud. luckily i found mine.
i'm happy now.
it's been too long since i said that. and it feels so damn good!
I AM HAPPY!
feb 3 & 4
the day was spent at home. it was relaxing because i got a full body massage. by the way
posing for a pic this early in the morning really didn't make me happythen i loosened up
then we all did
this is one progression of poses that you so want to get on film, though in my case, digital camera.
POSE#1POSE#2
POSE#3
by afternoon, we headed for the beach.